Sad sûresi 29. ayeti niçin meallerden değişik bir halde çeviri ettiniz?

Lütfenlog in or register to like posts.
Yazı

Ayetin mealine herhangi bir ekleme yapılmamıştır. “Ayetlerindeki ilişkiler ağını görsünler” ifadesi; لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ kelimelerinin mealidir.

لِّيَدَّبَّرُوا sözüدُبْر kökündendir ve ليتدبروا = tedebbür etsinler, anlamındadır. دُبْر “arka” anlamına gelir. Tedebbür, bir şeyin önünü, arkasını ve anlamının nereye varacağını düşünmektir[1].

Keşşaf tefsirinde bu ayetle ilgili şöyleki bir izahat vardır:

“Ayetleri tedebbür; onları düşünmek, ilk anlamının götürmüş olduğu doğru bağlantıları ve güzel manaları görmektir. Bundan dolayı okunan ayetin ilk anlamı ile yetinen, bir çok kere ondan yarar görmez. Bu şahıs yeni doğum yapmış bolca sütlü devesi olması durumunda onu sağmayan kimse gibidir. Ya da çokça doğum yapabilecek bir dişi tayı olan, fakat ondan yavru almak istemeyen kişiye benzer. (Tabiîn ulemasından) Hasan (Basrî)’nin şöyleki söylediği bildirilmiştir:

“Bu Kur’an’ı, bağlantılarını bilmeyen çocuklar ve köleler de okurlar. Harflerini ezbere bilirler fakat onu çevreleyen şeyin bilincinde olmazlar. Bu şekilde birisi meblağ der ki: “Vallahi, bir tek harf bırakmadan Kur’an’ı okudum.” Fakat vallahi o Kur’ân’ın tamamını bırakmıştır. Bundan dolayı onun ahlakında da davranışında da Kur’ân’ın tesiri görülmez. Vallahi! Onu çevreleyen şeyi bilmeden ezberlemek de ne oluyor? Vallahi onlar doğru kabul eden kişiler olmadığı şeklinde hafız da değillerdir. Allah bu şekilde insanların sayısını artırmasın!… Allahım! Bizi tedebbür eden âlimlerden eyle. Kendini bir şey sayan okuyuculardan da koru[2].”

Tedebbürün Türkçe karşılığını meale taşıyabilmek için “ayetlerindeki ilişkiler ağını görsünler” ifadesini kullandık. Onun yerine “ilişkili olduğu ayetleri düşünsünler” ifadesi de kullanılabilirdi. Bizlere bakılırsa ayetin anlamı Türkçeye başka şekilde taşınamaz.

 

[1] ودَبَّرَ الأَمْرَ وتَدَبَّره: نظر في عاقبته، ، والتَّدَبُّر: التفكر فيه. Lisan’ul-Arab.

[2] Ebu’l-Kasım Carullah Mahmud b. Ömer ez-Zemahşerî, elKeşşâf, Tahkik: Adil Ahmed Abdülmevcud, Ali Muhammed Muavvıd, Mektebetü’l-Ubeykan, Riyad, 1998, c: 5, s. 263.

Reactions

0
0
0
0
0
0
Already reacted for this post.

Reactions

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir